امسال هم گذشت.خدایا شکرت بابت تک تک لحظاتش...بابت روزا و ساعتهای کشدار و بسیار بد مهر و ابان که تونستم با دلگرمی و حمایت خونواده م و عزیزانم بگذرونم.به خاطره همه سختیها.گریه ها.اذیت شدنها.به خاطر همه اون دونه دونه من تحت الکسا خوندنا.به خاطر آغوش گرم مامانم.به خاطر حمایت بابام.به خاطره حرفای خیلییی خوبه امین که باعث شدن من بلند بشم.خوب بشم.خودمو بشناسم.تواناییمو....ترسم از خیلیا چیزا که تابو بود برام ریخت.یه حس نو رو دارم تجربه میکنم.یه رابطه ای که فک کنم میتونم کنترلش کنم.یه مدیتشن رو شش ماهه دارم تجربه میکنم که از هر کلاس یوگا و استخر و کلاسای عرفان برام قشنگ تره و تاثیر گذار تر.ورزش رو جدی دنبال کردم.زبانم رو تا حد پیشرفته خوندنم و تموم کردم.بدونه اینکه هی دنبال منت کشی و رزومه بردن به دانشگاهها باشم.یه روزی بهم زنگ زدن و دعوت به تدریس شدم تو جایی که احترام میزارن بهت.محیطش خوبه.یعنی عالیه.جایی که تملقی توش نیست.نگران نیستی از اینکه مثه خیلی از ادمای دو رو نیستی و نیستن.خریدای خوبی داشتیم هم بزرگ از نوعه خیلی بزرگ!هم کوچیک و خرده ریزا.خیلی رابطه ها قوی تر شد.با دوست مامان و دخترش برنامه ها ریختیم و میریزیم و خوش میگذره جمع کوچیکه خانومانه مون.با خاله زاده ها دوره رستوران گردی داشتیم و داریم و خوش میگذره هر دفعه یه جای جدید.خوب یا بد.از جیگرکی های مرکز شهر تا اون بالا بالاها و تجربیات جدید.بعضی ناممکن ها محال شد برام تا خدا بازهم نشون بده همیشه هست و یادم نره وجودش و پشت گرمیش و تکیه گاه بودنش...دو تا دانشگاهی که یکیشون همه دانشجوهام مرد های بزرگتر از خودم هستن و تجربه خیلیی خوبیه برام...امسال فهمیدم چه قدر ادم برونگرایی هستم و این چقدر میتونه مفید باشه.توصیه میکنم تو هر زمینه حرف بزنین.حرف زدن بهترین روش ارامشه...

جز به جز یادم نمیاد چیا شد و چیا نه...اما

خدایا قسم ات میدم به بزرگیت یه لحظه تنهامون نزار و یه لحظه مارو از یادت غافل نکن.چرا که بی تو بدترین حس ها سراغمون میاد با یاد تو حتی برای یه لحظه پر نور ترین و امیدوارانه ترین حس ها قلبمون رو مملو از زیبایی میکنه

 خدایا سلامتی و ارامش رو برامون عیدی بده

میبوسمتون

عیدیتون مبارک